Dit ben ik

Hoi hoi, leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog.
Kathy, mama van twee meiden, lief van Mark en werk als juf in het basisonderwijs. In ons gezin wonen ook hond Saartje en onze twee poezen.
Ik word blij van creatief bezig zijn; naaien, bakken, koken, fröbelen, foto's maken en erop trekken met onze T3 camper.
Sinds 2011 heb ik een project opgezet dat Geef het door! heet: babyspullen die mensen niet meer nodig hebben worden complete babypaketten die bij mensen terecht komen die het hard nodig hebben.
Sinds december blog ik voor dewereldvanmorgen.nl Een site dat gaat over duurzaamheid.

Ik noem mijn blog: HARTEDINGEN. Op deze blog staan de dingen die mij blij maken en een sprongetje van geluk geven.

Veel kijk- en leesplezier!



zondag 17 februari 2013

dit weekend en Valentijnspost

Ik heb een vriendin in Sittard wonen en we zien elkaar twee keer in het jaar. Dan nemen ook alle tijd om bij te kletsen en samen leuke dingen te doen.
Zij heeft een dochter van 4 en samen met Emma en Sofie was het een gezellige boel bij elkaar.
We zijn vrijdagavond samen koopavond in gegaan en daarna gezellig in een cafeetje bijgekletst.
De volgende dag samen geknutseld. En toen waren de twee dagen alweer om.
We verwennen elkaar altijd met cadeautjes. Een ervan was een leuk blik met cakejes.
Een ander cadeau wat ik geweldig vindt is een zelfgemaakt schilderijtje.
Het is Valentijnsdag geweest. Emma maakte post voor haar papa.
Vertaling:lieve papa, het is Valentijnstijd. Dan gaan alle mensen elkaar brieven schrijven.
Schattig toch!

Vandaag naar een kasteel geweest met ridders. Sofie was onder de indruk.

laatste tas Geef het door!

Ik ben tot een besluit gekomen gekomen. Mijn opgezette project Geef het door! had de tijd van een jaar bereikt. Ik kwam er achter dat het veel tijd kostte om alles te sorteren en het veel ruimte innam om alles op te slaan... helaas kon ik weinig mensen bereiken om de kledingtassen/speelgoed aan door te geven (ik had gehoopt dat er meer vraag naar zou zijn) vind ik de tijd die ik eraan geef niet opwegen tegen het aantal mensen die ik er blij mee maak.
En dan niet te spreken over mensen die tassen op kwamen halen die het volgens mij helemaal niet nodig hadden (maar met deze uitspraak ben ik wat voorzichtig).

Gelukkig kon ik veel kleding en speelgoed aan de crisisopvang in Arnhem geven. Daar heb ik de meeste dankbaarheid gevoeld.
En dit zijn de laatste spullen om een tas mee te vullen.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...