Dit ben ik

Hoi hoi, leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog.
Kathy, mama van twee meiden, lief van Mark en werk als juf in het basisonderwijs. In ons gezin wonen ook hond Saartje en onze twee poezen.
Ik word blij van creatief bezig zijn; naaien, bakken, koken, fröbelen, foto's maken en erop trekken met onze T3 camper.
Sinds 2011 heb ik een project opgezet dat Geef het door! heet: babyspullen die mensen niet meer nodig hebben worden complete babypaketten die bij mensen terecht komen die het hard nodig hebben.
Sinds december blog ik voor dewereldvanmorgen.nl Een site dat gaat over duurzaamheid.

Ik noem mijn blog: HARTEDINGEN. Op deze blog staan de dingen die mij blij maken en een sprongetje van geluk geven.

Veel kijk- en leesplezier!



maandag 21 november 2011

ik heb de strijkersstok ter hand genomen


Viool spelen. Het kriebelde al enige jaren om een ander instrument te gaan bespelen dan de piano. Ik zat eigenlijk nooit meer zo veel achter de piano. Ik speelde piano omdat ik er met de leeftijd van 10 jaar mee begonnen ben. Ik ging trouw elke week naar les en speelde trouw de stukken die ik opgedragen kreeg. Maar echt me met het istrument verbonden hebben...dat vraag ik me af.
Als ik terug ga naar de geluiden die ik als kind hoorde van een snaarinstrument, dat ging door  mijn hele lichaam. Zo mooi en zo gevoelig. Ik zie nu nog voor me dat ons buurtmeisje cello speelde. Prachtig! het geluid ging door mijn hele lichaam. Of de strijkers van de viool in een orkest. Wat was ik jaloers op kinderen die in een orkest konden spelen met hun instrument. Een piano past niet  in een orkest,  moest  ik me elke keer weer teleustellen.
Maar nu! 36 jaar oud en nooit te oud om te leren...heb ik de strijkersstok ter hand genomen. Wat was het spannend en tegelijkertijd een gevoel van overgave. Ik speel viool!
De toonladder klinkt in mijn oren vertrouwd. Nu nog mijn vingers op de goede plaats op de goede snaar.
Juuk; een leerling ui groep 7 geeft mij les. Ik heb haar gevraagd of ze erover na wilde denken om mijn viooljuf te zijn. Het nadenken werd een spontane ja! met een tinteling in haar ogen.
Thuis oefen ik 'braaf' de toonladder en de liedjes....met een gevoel van verbondenheid met het instrument.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...