Dit ben ik

Hoi hoi, leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog.
Kathy, mama van twee meiden, lief van Mark en werk als juf in het basisonderwijs. In ons gezin wonen ook hond Saartje en onze twee poezen.
Ik word blij van creatief bezig zijn; naaien, bakken, koken, fröbelen, foto's maken en erop trekken met onze T3 camper.
Sinds 2011 heb ik een project opgezet dat Geef het door! heet: babyspullen die mensen niet meer nodig hebben worden complete babypaketten die bij mensen terecht komen die het hard nodig hebben.
Sinds december blog ik voor dewereldvanmorgen.nl Een site dat gaat over duurzaamheid.

Ik noem mijn blog: HARTEDINGEN. Op deze blog staan de dingen die mij blij maken en een sprongetje van geluk geven.

Veel kijk- en leesplezier!



woensdag 30 november 2011

voorbereiding voor Emma haar feestje

Lieve Emma, Iza, Cerez, Imme en Floor
                 

Als een postbode de uitnodigingen wegbrengen.  
De roze enveloppen achterop de fiets.

dinsdag 29 november 2011

Sophie de giraf

Sinds een hele lange tijd weer achter de naaimachine gezeten. Ik kwam op internet een schattig girafje tegen (Sophie de giraf). Daar ga ik iets mee doen ,dacht ik. Schetsen, knippen, naaien...opnieuw beginnen omdat ik de strijkbout te heet had staan bij het gladstrijden van mijn giraf. Ja,ja wie een idee heeft zet door! en na twee uurtjes had ik drie lieve girafjes. Mijn nieuwe labeltjes zijn eraan genaaid (besteld bij Holland label)




donderdag 24 november 2011

Emma haar vindingrijkheid kent geen grenzen

Het begon als peuter: "mama. ik wil stofje voelen" Dan aaide ze met haar kleine wijsvinger over mijn trui of over mijn rok, die in haar beleving zo lekker zacht aanvoelde. Een vriendin van mij herkende dit "stofjes voelen", omdat ze dat als kind ook altijd zelf had gedaan,  nu is zij een ontwerpster van haar eigen tassenlijn. Jammer voor mij, maar geen lintjes of broches aan de kleding van Emma, want die trekt Emma er in noodtime af en gaat ermee aan de freubel.

Nu is de tijd gekomen van:
"Mama, ik leen je schaar even! Mama, waar is de plakband ook alweer? Mama, ik kom zo!!! want ik ben bezig!!! en dit klinkt met een toon van: "mama, je haalt me uit mijn concentratie"
Ze rent achter me aan als ze weet dat ik op zolder ga naaien. Ik heb de bakjes en lades zo ingericht dat ze van alles kan pakken voor haar eindeloze fantasie.


Soms ben ik spullen kwijt, die ik even later terugvindt in een van haar ingepakte creaties.

Emma is vindingrijk. Hoe noem je zo iemand ook alweer?
Ik heb Emma beloofd eerst een foto te maken van haar gemaakte creatie, zonder de woorden: Emma!!! wat heb je nu gedaan? Soms denk ik dat wel in mijn hoofd, hoor!
Van wie zal ze het hebben, lacht Mark dan.

Je raadt het nooit: vandaag heeft ze in haar eentje haar kamer veranderd. Het bed naar de andere kant van de kamer geschoven...de klamboe hangt nu over een kastje. Dit wilde ik nog even toevoegen aan mijn verhaal. Creatief bezig, dat is zeker!

3 jaar. Het inpakken is begonnen!

Mooi om op te hangen, zei Emma en voegde daad bij het woord.

Alle eendjes mogen in bad.
Totdat Emma erachter kwam dat karton zacht wordt.

Een locomotief.

dinsdag 22 november 2011

Sint Maarten

Met hulp van mama een pompoen-lantaren gemaakt, ondertussen zongen we Sint Maartenliedjes.


"Zon en maan en sterren. Zie ik al van verre. Stralen zij hier ver vandaag, steek ik mijn eigen lichtje aan. In mijn maanlantaren".



maandag 21 november 2011

ik heb de strijkersstok ter hand genomen


Viool spelen. Het kriebelde al enige jaren om een ander instrument te gaan bespelen dan de piano. Ik zat eigenlijk nooit meer zo veel achter de piano. Ik speelde piano omdat ik er met de leeftijd van 10 jaar mee begonnen ben. Ik ging trouw elke week naar les en speelde trouw de stukken die ik opgedragen kreeg. Maar echt me met het istrument verbonden hebben...dat vraag ik me af.
Als ik terug ga naar de geluiden die ik als kind hoorde van een snaarinstrument, dat ging door  mijn hele lichaam. Zo mooi en zo gevoelig. Ik zie nu nog voor me dat ons buurtmeisje cello speelde. Prachtig! het geluid ging door mijn hele lichaam. Of de strijkers van de viool in een orkest. Wat was ik jaloers op kinderen die in een orkest konden spelen met hun instrument. Een piano past niet  in een orkest,  moest  ik me elke keer weer teleustellen.
Maar nu! 36 jaar oud en nooit te oud om te leren...heb ik de strijkersstok ter hand genomen. Wat was het spannend en tegelijkertijd een gevoel van overgave. Ik speel viool!
De toonladder klinkt in mijn oren vertrouwd. Nu nog mijn vingers op de goede plaats op de goede snaar.
Juuk; een leerling ui groep 7 geeft mij les. Ik heb haar gevraagd of ze erover na wilde denken om mijn viooljuf te zijn. Het nadenken werd een spontane ja! met een tinteling in haar ogen.
Thuis oefen ik 'braaf' de toonladder en de liedjes....met een gevoel van verbondenheid met het instrument.

zaterdag 5 november 2011

prinses Emma op een prinsessenfeest

Een echte roos in het haar van Emma.
Emma heeft een prinsessenfeestje gehad bij Emma A. Ze gingen een schatkistje versieren, een ringetje zoeken en een ketting maken. Ze kregen een heus prinsessendiploma. Ik was erbij om te helpen en foto's te maken. Wat een gezellige dag!


Emma en Emma; dikke vriendinnen
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...