Dit ben ik

Hoi hoi, leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog.
Kathy, mama van twee meiden, lief van Mark en werk als juf in het basisonderwijs.
Naast mijn baan in het onderwijs heb ik mijn eigen kindercoachpraktijk opgezet en geniet ik van het begeleiden van de kinderen en hun ouders.
Ik word blij van creatief bezig zijn; naaien, bakken, koken, fröbelen, foto's maken en erop trekken met onze T3 camper.
Sinds 2011 heb ik een project opgezet dat Geef het door! heet: babyspullen die mensen niet meer nodig hebben worden complete babypaketten die bij mensen terecht komen die het hard nodig hebben.
Ik noem mijn blog: HARTEDINGEN. Op deze blog staan de dingen die mij blij maken en een sprongetje van geluk geven.

Veel kijk- en leesplezier!

dinsdag 30 juni 2015

gemaakte creaties op een rij

Plaatjes zonder veel tekst erbij. Zelfgemaakte creaties.

zaterdag 20 juni 2015

Kleine prikborden

Kleine prikborden. Gemaakt van een kurkenonderzetter.
Stof vastnieten en op punaises leuke knoopjes gelijmd.

Misschien een leuk idee om dit ook te maken.
Fijne avond!

zondag 14 juni 2015

Blog over Geefhetdoor!

Zoals ik al eerder postte, blog ik voordewereldvanmorgen.nl
Jullie reacties op de vorige blog vond ik erg fijn.
Dit is mijn nieuwe blog en ik ga wil hem binnenkort insturen, maar eerst post ik hem hier in de hoop dat jullie laten weten wat jullie ervan vinden.
 
Wat is de reden van geven?

Hoe kom je soms op bepaalde gedachten en wat is de reden dat je iets doet? Ligt er achter elke daad een bewustzijn, een verborgen verlangen of heimwee naar iets. Is het leegte opvullen, je verleden terughalen, of  hoop op troost en aandacht.
Of is het oprecht geven, gewoon omdat geven een daad van aanreiken is. Vanuit jezelf naar de ander zonder dat er iets voor terug hoeft te komen.
Durf jij eerlijk te zijn en te achterhalen wat jouw woord van geven betekent?

Dat vraag ik mezelf vaak af. Elke dag weer.

Ruim 4 jaar geleden kreeg ik een plan in mijn hoofd.
Zomaar? Dat vroeg ik me maanden lang af.
En terwijl het plan groeide en ook werkelijkheid werd bleef ik mezelf deze vraag stellen: wat is de reden dat ik juist dit doe?

Een klein gebaar is een groot plezier
In een maatschappij waar het niet meer vanzelfsprekend is dat mensen elkaar helpen is een klein gebaar een groot plezier. Daarom bedacht ik ruim vier jaar geleden het project: Geef het door! Mijn plan was simpel en puur: ik ging babyspullen verzamelen die andere mensen niet meer nodig hadden en zocht gezinnen op die het niet breed hadden. Mensen die elk dubbeltje moesten opdraaien en vooral veel zorgen hadden. Een pakket gevuld met babykleding, schoentjes, luiers, speelgoed, draagzak; noem het maar op. Alles werd schoon in een grote tas gedaan en het kon gratis worden opgehaald. Van babykleding tot kinderwagens, van speelgoed tot babybadjes. Dit alles kreeg ik van gulle gevers. Zomaar!?

Via de verloskundigen en kraamhulp kreeg ik mensen door die dit nodig hadden.
En dat de babypakketten hard nodig waren bleek uit het feit dat sommige zwangere vrouwen tot een week voor de bevalling nog niets in huis hadden. Onvoorstelbaar maar waar.

In mijn eentje was het veel werk en ik verloor mezelf in tijd van kleding uitzoeken, pakketten maken, rondrijden om spullen op te halen of weg te brengen.
Het was heerlijk om ermee bezig te zijn en tegelijkertijd voelde het ook een beetje eenzaam omdat ik mijn enthousiasme met niemand kon delen.
Toen kwam ik iemand tegen. Een moeder die ik waarschijnlijk dagelijks op het schoolplein tegenkwam maar waarvan ik het echte bestaan niet afwist. Een gezamenlijke vriendin stelde ons aan elkaar voor. Zij verzamelde kraamspullen voor de mensen in Gambia. We raakten aan de praat en gingen onze krachten bundelen.

Na maanden was ik er achter wat de reden van mijn geven was aan deze mensen in financiële nood. Iemand vroeg me er een keer ernaar en ik zei nonchalant: “ach omdat ik zo rijk ben”. Toen liep ik snel weg in een vlaag van emotionaliteit en wist dat dit niet de werkelijke reden was. Ik ben nu rijk in alles wat ik heb en hoe ik me voel. dat is nu! maar vroeger was dit zeker niet zo.

Mijn daad van geefhetdoor is gegroeid tot een prachtig project.
Het is mijn verleden goed maken, noem het helen, omdat ik elk kind het beste gun, en daardoor ook een beetje voor mezelf zorg…als klein meisje.

 
Kathy van Gemeren
Juni 2015

Mijn project is te volgen op: Facebook geefhetdoor Arnhem
 
 
Facebook Geefhetdoor Arnhem

zaterdag 13 juni 2015

zomerhoedjeskoekjes

 
Wat was het gisteren een hete dag. daar kwamen zomerhoedjes wel goed bij van pas.
In een bakboek zag ik deze staan en had zin om aan het werk te gaan.
Wat een gepriegel zeg; met twee koekjes was ik 15 minuten bezig. Hoe doen anderen dat als je er misschien wel 50 moet maken.
Maar goed daarna kwam het echte leuke werk, namelijk mooi maken voor de fotoshoot.
Sofie vond het lekker om de snoepjes te snoepen die ik ter decoratie had neergelegd.
 
 
Fijne avond
liefs kathy

vrijdag 12 juni 2015

bloemenslinger

Bij Emma op school wordt er binnenkort een knutselmiddag gehouden en daarbij is ouderhulp zeer welkom om iets leuks te bedenken om te knutselen. Ik bood aan om te gaan haken met een groepje kinderen. Deze slinger gaat het worden...zelf maar even uitgeprobeerd. Ik ga heel veel bloemetjes haken mocht de tijd te kort zijn.  Kunnen de kinderen toch met iets gezelligs naar huis.

woensdag 20 mei 2015

foto's van kleuterdans

Zoals jullie waarschijnlijk weten vanuit mijn blog is dat ik van fotograferen hou.
Door een vriendin werd ik gevraagd om foto's te maken bij haar kleuterdans.
"Dans met mij"

DANSEN IS EEN WERELDTAAL
DANSEN DOEN WE ALLEMAAL

zaterdag 2 mei 2015

zulk mooi behang!!!

Ik kreeg een behangboek mee naar huis. Om een behangetje uit te zoeken, want ik twijfelde tussen Pip en deze beauty.  O boy, wat was ik er blij mee. Natuurlijk gaat hij over een paar dagen weer terug, maar ik zag mijn kans schoon en maakte er mooie plaatjes van. De foto's zijn zo uitnodigend. Wat zou ik het gaaf vinden als ik zulke plaatjes mocht schieten.
De achtergrond is behang, de spulletjes die ik erbij heb gezet zijn van mij.
Kijk en 'kwijl'  je mee? Zo mooi!!!!
  Droom van mij om zulke foto's te maken... ergens... waar het kan.... voor een tijdschrift?
 
Fijne avond,
x kathy

woensdag 22 april 2015

ik vond haar terug

Ik schrijf sinds kort als blogger bij dewereldvanmorgen; een site dat gaat over duurzaamheid en goed bezig zijn voor het milieu. Graag hoor ik je mening over dit verhaal voordat ik het instuur.


Oude spullen: voor de één waardeloos, voor de ander een schat!

Kennen jullie de film  Amélie? Vast wel! Het naïeve meisje dat onbekende mensen blij maakt met kleine verrassingen. Gefascineerd door een oud blikje dat ze achter de tegels van haar badkamer vindt, gevuld met kinderspulletjes, gaat ze op zoek naar de persoon die jaren geleden in hetzelfde huis gewoond heeft. Ze treft een oude man, die zo blij als een kind wordt als hij het blikje in handen krijgt. Voorzichtig neemt hij één voor één  de spullen eruit en in zijn handen komt het speelgoed tot leven. Liever gezegd: de oude man komt tot leven!

Regelmatig ga ik naar de kringloop. Wat ik daar soms meemaak is met geen pen te beschrijven. Het is alleen te herkennen als je het gevoel ervaren hebt om iets terug te vinden waarvan je gedacht had noooooit meer terug te zien.

Het moment dat ik HET sprookjeskwartet zag liggen, gaf een aangename kriebel in mijn buik; een vreugdekriebel. Ik herkende de plaatjes, kleuren en teksten, de vorm van het doosje en bovenal de gedachte: “waar was je toch al die tijd gebleven”?

 
Achtergelaten tijd komt terug
… in de tijd dat je dingen wegdoet als je op kamers gaat, ruzie krijgt met iemand en vooral zijn of haar spullen niet kunt aanzien, die beer die zo muf ruikt, omdat je er gewoonweg op uitgekeken bent…

Dus toen ik dat sprookjeskwartet vond wist ik dat spullen die je hebt weggedaan, ooit weer zullen verschijnen. Je weet alleen niet wanneer dat nostalgische gevoel van blijdschap je zal overvallen.

KringloopGeluk
Later vond ik nogmaals dit kwartet.
Op Instagram postte ik dat ik deze schat gevonden had. Ik vroeg -aan anonieme mensen-  wat hun herinnering bij dit spel was:  “samen met mijn oma kwartetten met een glaasje groene ranja en roze likkoekje" vond ik de mooiste en gaf haar het kwartet cadeau, zomaar! Ik kende haar niet kende maar kon haar een fijn gevoel geven.

Gun een ander het nostalgische gevoel

Door Amelie toe te laten met haar onschuldige manier om naar het leven te kijken en anderen blij te maken is mijn wereld groter geworden.
Dus lieve mensen gooi spullen niet zomaar weg, want het beeldje waar jij allang op uitgekeken bent, kan door iemand anders als een schat gevonden en bevonden worden!

Kathy van Gemeren
22 april 2015
 

vrijdag 10 april 2015

mijn blog is geplaatst

Ik werd uitgenodigd als blogger bij dewereldvanmorgen; een site dat gaat over duurzaamheid en goed bezig zijn voor het milieu.
Mijn eerste verhaal is geplaatst :) en dat wil ik uit enthousiasme met jullie delen.

Kleding ruilen voor de kleintjes           

Kinder kledingruilbeurs
Negen jaar geleden werd ik voor het eerst moeder. Ik voelde het als een missie mijn kind het nieuwste van het nieuwste aan kleding te geven. Vers en kreukvrij van de winkelplank. Toen Emma eenmaal geboren was kwam ik er achter dat kinderen groeien... en hard ook!

Duurzaam om te besparen

Het o zo snoezige (dure) jurkje dat ik met zorg had uitgezocht paste niet meer en mijn kindje erin proppen was natuurlijk geen optie. Dus toen kwam een besluit: zoals je wel eens vaker een besluit moet nemen op momenten dat het gene wat je doet een onbevredigend gevoel geeft. Mijn kindje zou er leuk bij lopen - dat vond ik altijd erg belangrijk - alleen niet voor het geld waarvan je ook met het hele gezin een dagje naar de dierentuin zou kunnen.
Kindjes groeien zo snel, kleding dragen ze maar een paar keer

Trots op tweedehands

Een zoektocht was begonnen, alleen wist ik nog niet precies waar ik het moest vinden. Andere moeders zouden me de weg wel wijzen. In het kader van bewust geld uitgeven ben ik een gun-spullen-een-tweede-ronde-moeder geworden. “Wat dragen jouw kinderen leuke kleding", hoor ik op de gang bij de schoolkapstok. Dan voel ik stiekem een trots over me heen glijden omdat het compliment gericht is de missie die ik kennelijk volbreng. Met lichte tred verlaat ik tegenwoordig rommelmarkten en kinderbeurzen. En natuurlijk koop ik ook bij (merkloze) winkels, maar dat is een ander verhaal.

Meer is duurzamer

Twee jaar geleden had ik een idee van een kinderkledingbeurs in mijn eigen huis. Dat moet toch kunnen, dacht ik zo. Goedkope ruimte en een gevoel van huiselijkheid tijdens het winkelen. Er kwamen mensen die hun kleding wilden verkopen. Onderling hadden we veel lol, vanuit de gang, de kinderkamer en de woonkamer. Alleen de mensen die gingen kopen liepen de deur niet plat. Helaas, dat had ik het groter aan moeten pakken.
Ik ben een echte gun-spullen-een-tweede-ronde-moeder geworden

Kinder kleding ruilbeurs op school

Op de school van mijn kinderen opperde ik bij de directie het plan van een kledingruilbeurs. In het kader van: “zou het leuk zijn als... duurzaam en pr voor de school...? Dus die kwam er! Voorjaarkleding inbrengen die je eigen kinderen te klein zijn en er andere kleding voor ruilen. Simpel en gemakkelijk stond er op de flyer. Het was een goed gevulde kleutergymzaal. We hadden van alles wat. Kleurrijk en mooie (merk) kleding. Gezellige kletsende moeders. En zoals ouders dit kunnen doen: jurkjes omhoog houdend en tegen een vriendin zeggen: ”dit is echt iets voor jou”
In september komt er weer een kledingruilbeurs op deze school; in het kader van duurzaamheid een goed idee.
En als ik zo om me heen kijken rijzen de tweedehandskledingwinkels als paddenstoelen uit de grond. Mij zul je er vinden!
                             

zondag 22 maart 2015

Blauw

Emma was het roze op haar kamer helemaal zat...ze kon het niet meer aanzien zei ze. Hihi ze is nu acht jaar en ondertussen groeit haar eigen mening met de dag. En daar sta je dan met je" maar ik weet wat goed voor je is- moederroeping-. Maar Emma zegt dan gewoon dat ze zelf heeeel goed weet wat ze nodig heeft.
Dus wij met elkaar naar de winkel op zoek naar blauw. Ken je dat gevoel als je ergens naar op zoek bent het ineens overal tegenkomt, hoe klein het ook is. Nooit geweten dat er zoveel blauw in een winkel te vinden was. Ik geloof dat ik altijd een beetje allergisch voor die kleur was. Roze en rood, ja dat was het! waar ik mijn mandje (en huis) mee vulde.
Emma haar kamer heeft een kleine metamorfose ondergaan. En toen vond ik afgelopen week ook nog dit stoeltje voor haar.
Zie hier zelf het resultaat.
 
 Emma is er helemaal blij mee. En in een bui "ik zeg wat ik mooi vind, koos ze deze knalgele jas uit. Tja...maar gelijk heeft ze! Hij is prachtig knal GEEL.

D.I.Y. #1 eenvoudige chipskokers worden bewaarkokers

verpakking van chipskokers.
mooi papier omheen wikkelen en goed vastlijmen
                             Goed aandrukken                       gezellig lint uitzoeken en vastlijmen bij de randen
De deksel omtrekken op de achterkant van het papier en het in de binnenkant plakken.
 Benieuwd wat jij erin gaat bewaren.
Liefs, Kathy
 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...